Gölge Etme, Başka İhsan İstemem
·
- +
Dünyaya gelirken şu ya
da bu şekilde engelli olarak hayatın içinde yeralacağımız konusunda bir
tercih yaparak gelmiyoruz.
Neticede tercih
hakkımız cuzî. Evet az da olsa bir iradeye, cüz’i iradeye sahip olarak
geliyoruz ama netice de külli iradenin hakkımızda ki takdiriyle kader potasında
yoğruluyoruz. İnsan kendi kaderini kendi çizer gibi bir düşünce anlayaşına
oldum olası karşıyım.
Çünki; söz gelimi
kendi elinde olmadan bir kazaya uğrayıp uzuvlarından bir bölümünü kaybetmek
suratiyle engelli olmuş bir insanın bu durumda cüz’i iradesiyle bu kazayı
bertaraf etmesi mümkünmüdür? Çünkü kaza kendi insiyatifinde meydana
gelmemiştir. Keza genetik bir rahatsızlıktan dolayı doğuştan engelli bir
çocuğun engelliliği önleme babında kendi yapacağı birşey olmadığı gibi.
Sebeb sonuç ilişkisinide göz önünde bulunduracak olursak kendi üzerimize düşen
cüz’i iradeyi kontrol altında tutup külli iradenin bize sunmuş olduğu hayatı
hasbel kader yaşamak zorundayız, zira inancımız bizi böyle yapmamızı emrediyor.
Kader inancı beraberinde sebebler çercevesinde başımıza gelen kazayada
beraberinde inanmamız babında bizi uyarıyor. İmani esaslar çercevesinde kaza ve
kadere imanda bizim inanç dünyamızda bir şartın imanı bazda inanılması gerekli
olmazsa olmazlarındandır.
Hal böyleyken,
kendisinin tercih sebebi olmadan yaşamak zorunda kaldığı hayattan dolayı ezilen
ve hakir görülen engelli insanların hangi mantıkla sırf bu durumdan dolayı
aşağılandığını ve yaşam haklarına müdahale edildiğini anlamak gerçekten çok
zor. Kaldıki böyle bir hayatı yaşamak zorunda kalan insanlara bu haksızlığı
reva görenlerin bir gün kendilerininde aynı kaderi yaşamak zorunda
kalmayacaklarını kim garanti edebilir.
Ben bir engelli olarak
bana sunulan hayatı kabullenmiş bir birey olarak gerek ailevi ve gerekse
toplumsal anlamda hayatıma müdahaleyi bir insan hakkı ihlali olarak görüyorum.
Bana ve benim gibilere yapılan ikinci sınıf vatandaş muamelesini benim hayatımı
takdir eden ilahi tasavvur sahibine yapılmış bir yanlış düşünce ürünü olarak
adlediyor ve bu düşüncelerinden dolayı onları Allah’a havale ediyorum. Bu
anlamda her türlü insani hakka sahip olduğumuzu ve bizi bu haklardan mahrum
koyma düşüncesindeki tüm düşünce sahiplerini kınıyorum.
Zaten engelli bir
yaşamın kendilerine sunduğu zor şartlardan dolayı sıkıntı içinde olan
insanların birde engelliliklerinden dolayı baskıcı bir tutumla yaşamsal
haklarına müdahaleyi doğrusunu söylemek gerekirse tasvip etmek mümkün değil.
İslami terbiye ile yetişmiş ve kuran Ahlakıyla ahlaklanmış bir toplumun böylesi
bir insan hakkı ihlali ile engelliye yaklaşımını görünce dini anlamda nekadar
dejenere olduğumuzun bir ispatıdır diye düşünüyorum. Öyleya üstünlüğün ancak ve
ancak takvada olduğu düşüncesine hakim bir toplumun engelli bireyi aşağılaması
onu engelinden dolayı rencide etmesi mümkün değildir.
Zaten kırık dökük hayatları olan bu
insanların toplumdan fazla bir beklentisi de yok ki. Sadece birazcık insanlık
birazcık hoş görü ve birazda sevgi dışında….
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder