Kafamda deli sorular!
Dünya bir imtihan meydanı...
Bu meydanda güreş tutanlar, nefisle ve
şeytanla girdikleri mücadelede rakiplerini ihlas ve takva ile ne ölçüde alt
edebildiler, bunun sonucunu o şaşmaz terazide göreceğiz.
Ayeti kerimede Yüce Rabbimiz şöyle
buyuruyor; ''Çaresiz biz sizi biraz korku, biraz açlık, biraz da mallardan,
canlardan ve ürünlerden eksiltme ile imtihan edeceğiz. Müjdele o sabredenleri!
'' (Bakara: 155)
Cenabı Allah (c.c) bizleri çeşitli
vesilelerle imtihana tabi tutuyor ve bu durum karşısında nasıl tepki veriyor
nasıl davranıyoruz? Ona bakıyor.
Belki de tüm bu cevapların karşılığı
yaşadığımız hayatın anlamı...
48 yıldır çaresiz bir hayata mahkum olan
ben deniz, hep şu sorunun cevabını aradım yıllarca; Neden ben imtihanımda bile
başkalarına muhtaç, onların merhametine ihtiyaç duyan bir haldeyim?
Niçin kendi ihtiyaçlarım için
başkalarına muhtacım?
Bu soruların cevabını ararken aslında
cevabı da kendi içinde buldum...
Evet, ben kasları iflas etmiş tüm
yaşamsal ihtiyaçları başkası tarafından karşılanan, tamamen bir başkasının
yardımına muhtaç bir insanım. Fakat bu sağlam insanların da başkasına muhtaç
olmadığı anlamına gelmez. Esasen herkes birilerine muhtaç ve ihtiyaç duyar.
Fakiri zengine, hastası doktora, yolda kalmışı bir bineğe vs. Söz gelimi sağlam
biri, kazara yüzme bilmediği bir denizde boğulma tehlikesi geçiriyor can-hıraş
bir şekilde yardım istiyor. Bu adamın sağlıklı olması bu ortamda başkasına
muhtaç olmadığı anlamına gelmez. Dışardan gelecek bir kurtarıcıya, bir can
simidine bu insan mahkum...
Zira ben sağlıklıyım kimseye ihtiyacım
yok deme lüksüne sahip değil.
Hasılı insan aciz bir yaratık. En
sağlıklı, en atletik yapıda bir insan da başkasına muhtaç, en güçsüz
ve sağlıksızı da muhtaç. Netice
itibariyle hepimiz yüce Yaradan'ın merhameti ve rahmetine muhtacız!
Meselenin özü muhtaçlıktan ziyade
yardıma ihtiyacı olan kişilere bizlerin yaklaşımı nasıl olmalı?
Buradaki asıl mesele galiba boğulmakta
olan bir insana can simidi olup olmamakta!..
Diğergamlıkdan uzak, bencil bir yaşam
tarzını benimsemiş, dünyanın kendilerinin etrafında döndüğünü zanneden
nasipsizler; Dünya sizden önce de vardı, sizden sonra da dönmeye devam
edecek.
Fakat sizler kendisini bulunmaz Hint
kumaşı zanneden zavallılar, sizler yok olup gideceksiniz, çünkü bu dünyadan sağ
çıkanı ben görmedim daha.
İnsanî erdemden yoksun, olaylara
materyalist bir kafada bakan insanlar kendilerinin de bir hiç olduğunu
anladıklarında, tren çoktan kaçmış olacak. Birilerinin
yaşam hakkını kendi tekellerinde görüp yaşamını idame ettirmek için bana
mahkumsun anlayışını karşı tarafa bir baskı unsuru gibi hareket etmek,
kelimenin tam anlamıyla despotluktur.
Kimse kimseye bu anlamda mecbur değil,
mahkum da değil!
Değil mi ki kimsesizlerin kimsesi
Cenab-ı Allah'tır, öyleyse gam yok tasa yok!..
Şairin dediği gibi; '' Allah için
sevmiyorsa seni seven bir kişi
Çok uzatma, kardeş olsa bitir gitsin bu
işi...''
Selam ve dua ile...
Erhan ÖLÇER
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder