Sen gittin ve maskeler düştü!..

Erhan Ölçer

·        

Anam hep derdin ben ölünce peşimden gel diye. Çünkü biliyordun sensiz yaşantımın nedenli zor olacağını.

Hastalığında babam sırtından düşürdüğünde beni, kendinden geçmiş hıçkırıklara boğulmuştun. Ben seni kimlere bırakıp gideyim endişesi vardı hep içinde.

Ölmekten değil de beni yalnız koymaktan korkardın hep. Korkuların yersiz değilmiş şimdi daha iyi anlıyorum seni.. Yıllarca her ihtiyacıma koştun bana el ayak oldun hep. Senin sayende hiçbir zaman engelimi engelli olduğumu bilmedim.Çünkü bana bu ezikliği hiçbir zaman yaşatmadın hissettirmedin..

Takatsız ve bitkin bedenim bana acizliğimi hissettireli çok olmadı. Ölümünle acıların en büyüğünü yaşadım. Ben öldükten sonra peşimden gel derdin hep. Bilirdin sensiz benim bir hiç olduğumu. Ama vade dolmadan nasıl geleyim anam. Elbette çekilen sıkıntılara yenik düşeceğimi biliyordun. Fazla sürmez gelir diye düşünüyordun. Ama dert çekmekle ölünmüyor ki anam.

Sensizliği yüreğimin ta derinlerinde hissediyorum. Acın yüreğimde taze. Belki biraz sitemkar düşüncelerim, Belki biraz isyan kokuyor. Ama sen beni bilirsin. Bu zavallı bu bi çare oğlun itikadını ve inancını hiçbir zaman kaybetmedi kaybetmeyecek de Allah’ın izniyle. Çünkü her nefis ölümü tadacak ifadesini beyninden ve yüreğinden hiçbir zaman eksik etmeyecek...

Sen gideli ne can kaldı ne ciğer. Ne baba ne kardeş ne bacı. Hepsi senin yokluğunda gerçek yüzlerini gösterdi. Meğer sahte sevgileri kocaman bir yalandan ibaretmiş. Sen gittin gideli maskeler düştü anam..

Yokluğun acı verse de bana en büyük ibret ve yol gösteren bir delil olacak. Ve biliyorum ki, herkes sevdiğiyle beraberdir. Bu düsturu yüreğimden hiçbir zaman çıkarmayacağım. Sen rahat uyu anam sana elbette kavuşacağım. Biliyorum ki her nefis ölümü tadacaktır. Ölüm bir yok oluş değil elbette. Öyle olsaydı yaşanan acıların çekilen sıkıntıların bir anlamı kalmazdı elbette.

Mekanın Cennet kabrin nurla dolsun anam